Colosseum

کلسیوم یکی از بناهای تاریخی برجسته شهر رم می باشد.

این اثر تاریخی در شرق بنای تاریخی محکمه رم (Roman Forum) قرار گرفته است و با طراحی کاربردی ساخته شده است.

 

درست بیرون کلسیوم، طاق نمای کنستانتین  (Arch of Constantine) بنای یادبودی به ارتفاع ۲۵ متر وجود دارد که در سال ۳۱۵ بعد از میلاد مسیح به نشانه پیروزی کنستانتین بر مکسنتوس (Maxentius) ساخته شده است.

این آمفی تئاتر گلادیاتوری بزرگ رم یکی از مهیج ترین دیدنی های باستانی این شهر می باشد. این آمفی تئاتر که در سال ۸۰ بعد از میلاد مسیح افتتاح شده است و با ۸۰ ورودی طاق نما  ورود ۵۰۰۰۰ تماشاگر را که بر اساس طبقه اجتماعی می نشستند آسان می کرد، در اصل به نام آمفی تئاتر فلاویان شناخته شده است. صندلیهای طبقه بندی شده این آمفی تئاتر روی یک مجموعه زیر زمینی (اتاقهای زیرزمینی hypogeum ) ساخته شده اند که در آنجا حیوانات در قفس نگهداری می شدند و برای صحنه نمایش آماده می شدند. مسابقه ها جنگ بین گلادیاتورها با حیوانات یا بین خودشان بوده است.

گلادیاتورهای رمی معمولا برده ها، زندانی های جنگی یا مجرمین محکوم شده بودند. اغلب مرد بودند اما تعداد کمی گلادیاتور زن هم بوده است. این مبارزه ها در حضور فقرا، ثروتمندان و اغلب خود امپراطور برگزار می شده است. یک مسابقه بعد از دیگری در طول یک روز به نمایش در می آمد. باید زمین از خون اشباع می شد،  بعد روی آن را با لایه ای تازه ای از شن می پوشاندند و اجرا به پایان می رسید.

حوالی سالهای ۷۰-۷۲ بعد از میلاد مسیح امپراطور وسپاسیان زمین سربز نزدیک وسط شهررا به مردم رم برگرداند، جایی که نرو امپراطور قبلی بعد از درهم ریختن رم در سال ۶۴ پس از میلاد مسیح بر اثر آتشی نهیب، در آن کاخ عظیمی برای خود ساخته بود. وسپاسیان در محل همان کاخ طلایی فرمان داد آمفی تئاتر جدیدی ساخته شود که مردم بتوانند از مبارزه های گلادیاتوری و سرگرمی های دیگر لذت ببرند. امپراطور وسپاسیان ساخت آمفی تئاتر را در اصل به عنوان هدیه ای از طرف خاندان سلطنتی به مردم رم سفارش داد. هدف او این بود که از طریق تماشای مبارزه های مرگبار گلادیاتورها و جنگ حیوانات وحشی توسط مردم محبوبیت به دست آورد. اما آنقدر زنده نماند که تمام شدن آن را ببیند و ساخت آن توسط پسر و جانشینش تیتوس در سالهای ۷۹-۸۱ یکسال پس از مرگ او تمام شد. در مراسم افتتاح آن تیتوس برای ارجمند شمردن آن مسابقه هایی برگزار کرد که ۱۰۰ روز و شب طول کشید و در آن مدت ۵۰۰۰ حیوان قتل عام شدند. بعدها در سالهای ۹۸-۱۱۷ تراجان از این هم فراتر رفت و یک مسابقه استقامتی ۱۱۷ روزه همراه با میخوارگی برگزار کرد که ۹۰۰۰ گلادیاتور و ۱۰۰۰۰ حیوان در آن کشته شدند.

این آمفی تئاتر در اصل بعد از خانواده وسپاسیان (فلاویان) نامگذاری شد و گرچه خوف انگیز ترین آمفی تئاتر رم بود اما بزرگترین نبود. نام کلوسیوم از ریشه کلمه کلوسئوس به معنی عظیم الجثه گرفته شده است و وقتی این نام در قرون وسطی معرفی شد اشاره ای به اندازه آن نداشت بلکه به مجسمه غول پیکر امپراطور نرو که در آن نزدیکی قرار داشت برمی گشت.

بخش داخلی کلوسیوم به سه قسمت تقسیم شده است: آمفی تئاتر، کاویا، پودیوم. کف آمفی تئاتر چوبی بود و با شن پوشانده شده بود تا مانع لیز خوردن جنگجویان شود و خون را جذب کند. دریچه هایی به سمت اتاقکهای زیرزمین و گذرکاههای زیر آمفی تئاتر (hypogeum) وجود داشت. حیوانات در قفسها و محل آماده شدن برای مبارزه های مختلف توسط سیستم پیچیده ای از قرقره های بالابر به کف آمفی تئاتر بالا برده می شدند. بخش کاویا برای نشستن تماشاچیان به سه طبقه تقسیم می شد: مجریان قانون و صاحب منصبان ارشد در پایین ترین طبقه، شهروندان ثروتمند در طبقه وسط و مردم عامی در بالاترین طبقه می نشستند. کم اهمیت ترین قشر هم زنان بودند که در بدترین قسمتها در بالاترین قسمت می نشستند. بخش پودیوم، تراس عریضی در جلوی صندلیهای طبقه بندی شده بود که مختص امپراطورها، سناتورها و افراد خاص بود.

کلوسیوم حدود چهار قرن فعال را به خود دیده است . با سقوط امپراطوری رم در قرن پنجم بعد از میلاد مسیح، کلوسیوم متروکه شد. حتی تا این زمان نیز به خاطر پدیده های طبیعی مثل نور و زمین لرزه تخریب شده بود. بعدها سنگهای قیمتی آن به غارت رفت و سنگ مرمرهای کنده شده آن برای ساخت کاخهای عظیمی مثل پالازو ونزیا (Palazzo Venezia)، پالازو باربرینی (Palazzo Barberini) و پالازو کانسلریا  (Pallazo Cancelleria)به کار رفت.

در قرن ۲۰، ترکیب عواملی مثل آب و هوا، بلایای طبیعی، کم توجهی و آسیب رسانی به این بنای تاریخی نزدیک دو سوم بخش اصلی کلوسیوم از جمله صندلیهای مرمر آمفی تئاتر و سازه های تزئینی آن را تخریب کرده بود. از آنجائیکه کلوسیوم برای گردشگران سراسر دنیا تبدیل به یک جاذبه برجسته ای شد تلاش برای بازسازی آن در سال ۱۹۹۰ شروع شد و سالها ادامه یافت.

وقتی برای دیدن این بنای تاریخی به این قسمت از رم می روید به جز دیدن اثر تاریخی محکمه رم (Roman Forum) و طاق نمای کنستانتین  (Arch of Constantine) می توانید به فاصله یک ایستگاه به دیدن اثر تاریخی Altare della Patria هم بروید و  از موزه Italian Unification بازدید کنید.

 

گردآوری و ترجمه: ترجمه آنلاین نویسنده، فرنگیس رحیق

بدون شک رم یکی از زیباترین شهرهای دنیا است. هر ساله میلیونها گردشگر از سراسر دنیا به رم می آیند تا گنجینه ها و شاهکارهای هنر و معماری این شهر را تحسین کنند.

اما در رم چیزی بیش از مسائل تاریخی وجود دارد، آثار هنری و غذاهای عالی. رم پایتخت و بزرگترین شهر کشور ایتالیا می باشد و درحالیکه تاریخ در همه جای آن منعکس شده است زندگی نوین امروزی هم کاملا در جریان است. رم قلب سیاسی و مذهبی ایتالیا است و حضور همزمان دولت و کلیسا براین شهر حاکم است.

اما سفر به این شهر جاودانه می تواند برای گردشگرانی که برای اولین بار به این شهر می آیند دائما گیج کننده باشد. راهنمایی هایی که در این مطلب هست کشف این شهر را برای شما راحتتر می کند و با ارائه یکسری توصیه های عملی به شما کمک می کند این شهر را با تمام شکوهش کشف کنید و از آن لذت ببرید.

1. از آنجائیکه رم گردشگران بسیاری را به سمت خود می کشد، تاریخ سفر خودتان را با دقت انتخاب کنید. بهترین زمان سال برای دیدن این شهر ماه آپریل، می و اواخر سپتامبر و اکتبر می باشد. در اوج تابستان گرما و جمعیت، شهر را تقریبا غیر قابل تحمل می کند. به خصوص باید ماه آگوست را نادیده بگیرید برای اینکه ماهی است که به نظر می رسد کل کشور ایتالیا به تعطیلات می روند. در اوایل یا اواخر سال هم سفر به این شهر می تواند پرمخاطره باشد برای اینکه ساعت بازدید بسیاری از مکانهای دیدنی کوتاه است و بعضی از آنها کاملا بسته هستند.

در اوایل پاییز هوا هنوز گرم است، شبها کمی خنک هستند و تورهای گروهی و توده دانشجویی تقریبا ناپدید شده اند.

اگر بتوانید برای اقامت به مدت یک هفته برنامه ریزی کنید برای از دست ندادن چیزی دوندگی نخواهید داشت و تازه باز هم احساس می کنید خیلی زود دارید این شهر را ترک می کنید. اما اگر زمان محدودی دارید برای دیدن تمام جاذبه های دیدنی اصلی رم حداقل ۴ روز در نظر بگیرید. اگر سعی کنید که دیدن کل شهر را در دو روز فشرده کنید و هیچ کاری نکنید و فقط با آشفتگی از یک مکان به مکان دیگر بدوید و با عجله عکس بگیرید فقط دارید خودتان را گول می زنید. بعد از این هم روم در یک روز ساخته نشده است و نمی توانید در یک روز هم همه آن را ببینید.

2. برای غوطه ور شدن در ماهیت روم شدیدا توصیه می کنیم که در هتلی بمانید که بتوانید به راحتی از در هتل بیایید بیرون و در قلب شهر باشید.

قبل از تعیین مکان اقامت به نقشه رم نگاهی بیاندازید و خودتان را به هتلهایی در شرق رودخانه تیبر(Tiber River)و غرب ایستگاه (Station Termini) محدود کنید. در عین حال بدانید که مسافتهای روی نقشه می توانند به آن اندازه که به نظر می آیند نزدیک نباشند.

   رودخانه تیبرTiber river

  رودخانه تیبر در شب Tiber river

سرزنده ترین منطقه برای اقامت نیم مایلی راستای بین پیازا ناونا Piazza Navona و پیازا باربرینی Piazza Barberini است. در این منطقه اتاقها گران هستند اما می توانید یک عالمه هتلهای خانوادگی کوچک در آن نزدیکی پیدا کنید.

  پیازا ناونا Piazza Nanova

  پیازا باربرینی Piazza Barberini

3. گرسنه شدن چیزی است که هیچ مسافری در رم نباید اصلا نگرانش باشد، این شهر به راستی لبریز از مکانهای خوبی برای خوردن غذا است. فقط منطقه شلوغ جنوب اسپنیش استپز Spanish Steps پر از این مکانهاست و پیچ و خمهای تقاطعهای خیابانهای بین ویا دل کورسو Via del Corso و پیازا ناونا Piazza Navona دهها مکان خوب دارند. اکثر آنها مکانهای باز برای نشستن دارند و لیست غذاهای مشابهی از جمله پاستا، پیتزا، استیک گوساله، مرغ و غذاهای دریایی دارند. غذاها معمولا ساده، تازه و خوشمزه هستند و حتی رستورانهایی که به نظر می رسد گردشگران را گیر می اندازند هم غذاهای خوبی به شما خواهند داد.  
4. آن نقشه دستی رم را بردارید. یک شکل لوزی روی نقشه بکشید که راس آن با اسپنیش استپز Spanish Steps شروع می شود، ضلع راست آن ایستگاه مترو استیشن ترمینی Station Termini ،اونتین هیل Aventine Hill در پایین و Piazza Navona در ضلع چپ قرار گیرد. احتمالا ۷۵ درصد از جاهایی که باید ببینید در این قسمت قرار می گیرند و با اینکه روی نقشه آنقدر بزرگ به نظر نمی رسد حداقل دو روز برای دیدن چیزهایی که داخل این لوزی هستند نیاز دارید و سه روز بهتر هم هست. بعضی جاها مثل گشت و گذار در خرابه های رم باستان (از جمله کلوسیوم Colosseum ) به راحتی یک روز کامل شما را پر می کند

Atrare della Patria museum در نزدیکی کلوسیوم

جاهای دیدنی برجسته ای از جمله واتیکان Vatican ( که یک مقصد یک روزه دیگر است)،

Saint pietro chruch in vaticn  کلیسای سنت پیترو در واتیکان

و قلعه سانت آنجلو Sant’Angelo و VBilla Borghese خارج از این لوزی قرار می گیرند.

Sant’ Angelo castle قلعه سنت آنجلو

به خودتان این فرصت را بدهید که با مشخص کردن یک برنامه سیاحتی قبل از رسیدن به رم این شهر را به درستی ببینید. هر روز یک بخش کوچکی از شهر را برای گشتن انتخاب کنید و برای خودتان وقت کافی بگذارید تا برای صرف یک فنجان کاپوچینو در محیط باز یک کافه یا یک اسکوپ بستنی ایتالیایی در یکی از دهها بستنی فروشی که خواهید یافت وقت بگذرانید.

5. مثل هر شهر بزرگی میزان ایمنی و امنیت واقعا بهایی است که در برابراتفاقها خواهید پرداخت. یک مشکل برخورد با جیب برهایی است که در این شهر وجود دارند. این کاربخصوص در متروهای پرجمعیت و در مکانهای پر از گردشگر رایج است. بنابراین لازم است که همیشه حواستان به کیفتان باشد.

در هر صورت کار عاقلانه این است که مبلغ زیاد یا کارتهای اعتباری با خودتان برندارید. بسیاری از این جیب برها کولی ها هستند، مهاجرین غیر قانونی که درحوالی شهر زندگی می کنند. آنها اغلب زنان و کودکانی هستند که حس امنیت دروغین در شما ایجاد می کنند پس به خاطر جنسیت یا سن آنها گول نخورید. یک بچه کولی یک رز به دست شما می دهد که شاید دل شما را ببرد اما به محض اینکه رز را گرفتید یک آدم بزرگسال یکدفعه ظاهر می شود و از شما درخواست پول می کند.

6. رم مثل خیلی از شهرهای بزرگ به گرفتن هزینه اضافی کرایه تاکسی بدنام است به خصوص برای گردشگران از همه جا بی خبر. بخش بزرگی از تاکسیهایی که در خیابان وجود دارند، تاکسیهای غیر قانونی بی نام و نشان هستند. بنابراین همیشه مطمئن شوید که وارد یک تاکسی ثبت شده با تاکسی متر می شوید. اگر تاکسی متر نداشت قبل از راه افتادن سر قیمت صحبت کنید و مطمئن شوید.
7. پیاده روی در رم واقعا بهترین راه برای دیدن همه جاهای دیدنی و تعقیب چیزهایی است که گردگشران به دنبالش هستند. رم اغلب پر از ترافیک است و برای همین پیاده روی انتخاب آسان تری است. اکثر برای دیدن چیزهایی که در رم می خواهید ببینید و کارهایی که می خواهید انجام دهید روی پا هستید پس عاقلانه است که برای کفشهای راحت هزینه کنید.
8. همیشه فکر خوبی است که یک بطری آب به همراه داشته باشید که نیاز پیدا خواهید کرد آن را دوباره پر کنید تا از کم آبی احتمالی بدنتان جلوگیری کنید. با خرید آب از چرخ دستی ها و رستورانها متوجه می شوید که برایتان گران تمام می شود. انتخاب خوب این است که آب را از سوپرمارکت بخرید.
9. رم شهر گرانی است پس انتظار نداشته باشید که چیزهایی با قیمت خیلی خوب پیدا کنید. به هر حال دیدن مغازه ها لذت بخش است.

در منطقه اطراف  Piazza di Spagna (Spanish steps) به بوتیکهای لباس زنانه، جواهرات، کفش و غیره می رسید.

پارادا، والنتینو، گوچی، فندی، میسونی و آرمانی همه در یک مسافت کوتاهی نسبت به هم هستند.

اگر برنامه شما به بدترین حالت پیش رفت و نتوانستید همه چیز را در یک سفر ببینید فقط قبل از رفتن یک سکه در تروی فانتین (فواره تریوی Trevi fountain) بیاندازید و افسانه این کار این هست که یک بازدید دیگر از این شهر را در آینده  برای شما تضمین می کند.

Trevi fountain فواره تریوی

گردآوری و ترجمه: ترجمه آنلاین نویسنده، فرنگیس رحیق

مراکش کشوری در آفریقای شمالی است که در خط ساحلی اقیانوس اطلس شمالی و دریای مدیترانه واقع شده است.

مراکش با داشتن کوههای مرتفع، بیابانهای گسترده، خط ساحلی ناهموار، و شهرهایی با محله های باستانی و کوچه های پیچ در پیچ متنوع ترین کشور در آفریقا می باشد.

مراکش اساسا از اعراب و بربرها یا ترکیبی از هر دو نژاد تشکیل شده است. شمار قابل ملاحضه ای از بربرها اساسا در مناطق کوهستانی کشور زندگی میکنند، پناهگاه وسیعی که در آنجا زبان و فرهنگ خودشان را حفظ کرده اند. بخشی از جمعیت مراکش پناهندگانی از اقوام اسپانیایی هستند که در قرن ۱۵ از سرزمینهای اشغالی ریکونکویستا (Reconquista) گریخته اند.

سیاست خارجی مراکش استقلال یافته اکثرا با همسایه های عرب خود متفاوت می باشد. منابع اصلی اقتصاد مراکشی ها صنعت کشاورزی، فسفات، توریست و نساجی می باشد.

از نظر غربی ها مراکش کشوری است که بلافاصله شما را برای همیشه مجذوب خود می کند. گرچه فقط به اندازه یکساعت قایق سواری تا اسپانیا فاصله دارد اما به خاطر فرهنگ اسلامی و به شدت سنتی، به نظر می رسد از اروپا خیلی دور است. در سرتاسر کشور برخلاف حاکمیت قوانین استعماری اسپانیایی و فرانسوی در طول سالها و وجود شهرهای مدرن و بین المللی مثل ربات و کازابلانکا، حال و هوای گذشته های خیلی دوررا همیشه در سطح کشور احساس می کنید. در شهر فز که احتمالا زیباترین شهر در بین همه شهرهای عربی است سبک زندگی جاری هنوز ریشه ای از زمان قرون وسطایی دارد ، زمانی که پادشاهی مراکش از سنگال به اسپانیای شمالی گسترش یافت و این در حالی است که هنوز در کوهستانهای اطلس و ریف امکان رسم نقشه قبیله ای جمعیت بربرها وجود دارد. اگر بخواهیم از تمام این توصیفها تابلویی ترسیم کنیم ظاهر کشور از سواحل مدیترانه گرفته، سرتاسر چهار خط کوهستانی تا صحرای شنی و پوشیده از خار و خاشاک و خالی از سکنه آن فوق العاده است.

 

طبق سلیقه خود می توانید یکی از شهرهای زیر را برای گردش انتخاب کنید:

شهرهای مراکش:

ربات (Rabat): پایتخت مراکش، خیلی آرام و بی دردسر، نقاط چشمگیر آن منار و برج متعلق به قرن ۱۲ می باشد.

کازابلانکا  (Casablanca): این شهر مدرن در کنار دریا نقطه آغاز همه بازدیدکننده هایی می باشد که با هواپیما به این کشور می آیند. چنانچه وقت دارید هم شهر قدیمی و تاریخی و هم مسجد مدرن که سومین مسجد بزرگ دنیا می باشد ارزش دیدن در یک بعدازظهر را دارند.

فز (Fez) : پایتخت قدیمی مراکش و یکی از قدیمی ترین و بزرگترین شهرهای قرون وسطایی در دنیا می باشد.

شهر مراکش (Marrakech) : این شهر ترکیبی از مراکش قدیم و جدید است. برای حداقل دو روز پرسه زدن در بازارهای پیچ در پیچ و خرابه های شهر قدیمی برنامه ریزی کنید. میدان بزرگ دجیما الفنا (Djeema El Fna) در غروب را نیز از دست ندهید .

مکنس (Meknes) : شهری از گذشته که زنگ تفریحی برای خوشامدگویی به جمعیت توریستهایی است که از شهر همسایه فز می آیند. قبلا پایتخت شاهنشاهی بوده و دیوارهای گسترده خودش را حفظ کرده است. با این همه شهر قدیمی کوچکتری نسبت به فز به شمار می آید. تعدادی تاکستان نیز در اطراف مکنس وجود دارد.

اورزازات (Ouarzazate): پایتخت جنوب محسوب می شود، اورزازات نمونه فوق العاده ای برای جهانگردان است و شهری است که شرایط باستانی را در خود حفظ کرده است  و حس و حال شهر باستانی و شگرف در آن از بین نرفته است.

 

تانگیر(Tangier): نقطه شروع اکثر بازدید کننده هایی که که با کشتی از اسپانیا می رسند. گیرایی اسرارآمیزی که از نظر تاریخی نظر هنرمندان بیشماری مثل ماتیاس، موسیقدانهایی مثل هندریکس، سیاستمدارانی مثل چرچیل، نویسندگانی مثل باروز و تواین و افرادی مثل مالکوم فوربز را به خوذ جلب کرده است.

 

 

تارودانت (Taroudannt) : یک شهر جنوبی بازرگانی است

تتووان (Tetouan) : سواحلی زیبا دارد و دروازه کوهستانهای ریف می باشد.

الهوسیما(Al Hoceima) : شهری شگفت انگیز در شمال مراکش با سواحلی زیبا و مردمی دلنشین، مکانی است که گردشگران از هر جای دنیا باید آن را ببینند.

آگادیر (Agadir): آگادیر بخاطر سواحلش معروف است. این شهر با تاثیر کمی از تاریخ و فرهنگ نمونه خوبی از مراکش مدرن می باشد. سوار اتوبوسهای محلی شوید و به شمال شهر یعنی آئوریر و تامراگت که سواحل فوق العاده ای دارند بروید.

امیزمیز (Amizmiz): با وجود بزرگترین بازار روزهای بربرها در کوههای مرتفع اطلس در هر سه شنبه، امیزیز مقصد محبوبی برای مسافرانی است که به دنبال یک سفر یه روزه هستد و از شهر مراکش فقط با فاصله زمانی یکساعت می توانند به آسانی به آنجا برسند.

چفچائون (Chefchaouen): یک شهر کوهستانی درون مرزی بندر طنجه که پر از کوچه های پر پیچ و خم سفید، درهای آبی رنگ، و درختان زیتون می باشد، چفچائون مثل یک کارت پستال شفاف است و خوش آمدی برای گریز از بندر طنجه می باشد که حس سرزمینهای یونانی را در شما ایجاد می کند.

اسائوریا (Essaouira): یک شهر باستانی در کنار دریا که به تازگی گردشگران آن را دوباره کشف کرده اند. از اواسط ماه جون تا ماه آگوست مملو از جمعیت می باشد اما در بقیه مواقع شما تنها فرد در ساحل خواهید بود. از موسیقی خوب و مردم فوق العاده با نزدیکترین خط ساحلی به مراکش لذت ببرید.

ایموزر (Imouzzer): شهر سنتی بربرها که در کوههای اطلس واقع شده است با منظره ای زیبا و آبشاری فوق العاده. صنایع دستی های عالی، روغن ارگان و جواهر بربرها.

مرزوگا و محمید (Merzouga and M’Hamid ) : از یکی از این دو دهکده در کناره صحرا با شتر یا خوردهای ۴ دیفرانسیلی یک شب یا یک هفته میان تپه های شنی و زیر ستارگان می روند.

تینرهیر(Tinerhir) : این شهر نقطه عالی برای دسترسی به کوههای مرتفع و خیره کننده اطلس می باشد.

.

سوغاتی هایی که می توانید بخرید:

جدا از گردشگرانی که از سوغاتی های کلاسیکی مثل کارت پستال و زیورآلات خوششان می آید چیزهایی در این منطقه هست که در مکانهای دیگر به سختی یافت می شوند و یا حتی منحصر به فرد هستند:

خرما: که می توانید پس از مقداری چان زنی به اندازه یک جعبه پرتقال با قیمت مناسب بخرید

اجناس چرمی: مراکش به طور واقعا عظیم کالای چرمی تولید می کند. حواستان باشد که بعضی از بازارها پر از نمونه های بی کیفیت هستند. فروشگاههای طراح را می توانید در مرکزخریدهای بزرگ بیابید.

روغن آرگون و محصولاتی که از آن گرفته می شود مثل صابون و لوازم آرایشی.

تاگین: ظرفهای سفالی کلاسیک مخصوص طبخ غذای مراکشی ساخته شده از خاک رس که اگر قصد دارید وقتی به خانه برگشتید مراکش را به آشپزخانه خود ببرید غذاهای آب دار و روغن دار در آنها بهتر پخته می شوند.

بیراد: قوریهای کلاسیک مراکشی

دجلاباه: چادرهای کلاسیک مراکشی با روبنده. اغلب دارای طرحهایی با بافت ظریف هستند و بعضی از آنها مناسب هوای گرم و بقیه طرحهایی که بافت ضخیم تری دارند مناسب هوای سرد می باشند. شهر چئوچفان مکان عالی برای خرید چادرهای پشمی ضخیم می باشد.

قالی: قالی های دست بافت بربری را می توانید مستقیما از استادکارانی که آنها را بافته اند بخرید. اگر به روستاهای کوچک بروید مثل روستای آنزال در استان شهر اورزازات می توانید بافنده ها را ببینید، کارشان را تماشا کنید و آنها با خوشحالی با چای از شما پذیرایی می کنند و کارهایشان را به شما نشان می دهند.

ادویه: خارج از شهرهای قدیمی می توانید ادویه را ارزان و در شهرهای خشک و گرم با کیفیت عالی بخرید.

خورد و خوراک در مراکش

غذاهای مراکشی با پرسهای زیاد و تنوعی برگرفته از تاثیرات عربی و مستعمره ای کشور، اغلب به بهترین غذاها در دنیا شهرت دارند. متاسفانه به عنوان یک گردشگر در مراکش به خصوص اگر برای خرج کردن برنامه ریزی کرده باشید به تعدادی از غذاهایی محدود می شوید که مختص منوی کافه ها و رستورانها در سطح کشور می باشند.  با توجه به اینکه مراکشی ها غذاهای محلی خود را در خانه هایشان می خورند اکثر رستورانها غذاهای خارجی برای مراکشی ها سرو می کنند. به جزدر شهرهای اصلی، مراکشی ها معمولا در رستورانها غذا نمی خورند بنابراین انتخاب غذا معمولا به غذاهای بین المللی مثل غذاهای چینی، هندی و فرانسوی محدود می شود.

غذاهای سنتی مراکش:

کاسکاس: که از دانه های سمولینا تهیه می شود و در ظرفهای صافی مانند بخارپز می شود و به کاسکاسری معروف است غذای اصلی اکثر مراکشی ها و احتمالا معروفترین خوراک مراکشی ها می باشد. این غدا می تواند به همراه خورش یا تاگین مخلوطی از گوشت و سبزیجات سرو شود و به عنوان غذای اصلی ارائه شود. تقریبا همه رستورانهای مراکشی سنت سرو کاسکاس را در روزهای جمعه به جا می آورند.

تاگین (یا تاجین): خورشی ادویه دار با گوشت و سبزیجات که ساعتهای زیادی در ظرفهای سفالی مخروطی شکل آرام می جوشد (اسم این ظرفها ازهمین غذا گرفته شده است).رستورانها دهها نوع از این غذا را (با توجه به قیمتهای رستوران) از تاگین مرغ با لیمو و زیتون، با گوشت بره یا گاو عسلی شده، با ماهی یا میگوی غلتیده در سس ادویه دار گوجه فرنگی ارائه می دهند. تنوع بسیاری از این نوع غذا وجود دارد.

کالیا: یکی از غذاهای پرطرفداری که نژاد بربر به غذاهای مراکشی اضافه کرده است کالیا می باشد که ترکیبی است از گوشت بره، گوجه فرنگی، فلفل دلمه ای قرمز و پیاز و با کاسکاس یا نان سرو می شود.

باستلا: یک غذای خوشمزه محبوب در مراکش باستلا می باشد که تکه های نازک خمیر ورقه ای را لایه لایه می کنند و با گوشت طعم دار (اغلب گوشت بره یا مرغ اما لذیذ ترین آن با گوشت کبوتر پخته می شود) و با لایه های خمیر بادام آن را پر می کنند.

مراکشی ها اکثرا ترجیح می دهند غذای خود را با پیاله ای از هاریای گرم (سوپ مراکشی) شروع کنند، یک سوپ خوشمزه که از عدس، نخود، گوشت گوسفند، گوجه فرنگی و سبزیجات پخته می شود.

انواع سوپ در مراکش یک صبحانه سنتی محسوب می شوند. بیسارا که با لپه و روغن زیتون پخته می شود صبحها در نزدیکی بازارها و قسمتهای تاریخی یافت می شود.

گرد آوری و ترجمه: ترجمه آنلاین نویسنده، فرنگیس رحیق